skw

Duży plecak z doświadczeniem potrzebny od zaraz.

Ocena użytkowników:  / 2
SłabyŚwietny 

Życie jest piękne! No jasne że tak! Popularne i świadome stwierdzenie, ale gdybyśmy chcieli je zgłębić, to wyszłoby na jaw… No właśnie co? A to, że  trzeba nieźle się napocić, żeby było „pięknie”.

                                                                                        

Po pierwsze: Idzie nowe. Nowy rok szkolny, nowe wyzwania, nowi koledzy i koleżanki. Początek roku szkolnego to testowanie, sprawdzanie "do którego towarzystawa pasuję”, "kto mi się „podoba", „ z kim dobrze trzymać sztamę”. Lubimy być akceptowani przez środowisko szkolne, ale zapominamy jak łatwo wpadamy w pułapkę uprzedzeń, szybkiego oceniania po wyglądzie lub urodzie… Tak - właśnie tak ciężko się przyznać, bo człowiek to taka ”bestia” w ludzkiej skórze. Powiemy coś, co według nas jest mało istotne, ale drugi uczeń czy koleżanka będzie długo to pamiętać.

Po drugie: Ciężko nam zrozumieć innych i przestawić się na ich myślenie… ale jak to zrobić skoro prawie nie rozmawiamy w szkole, internacie czy na treningu…Niby kogoś kojarzymy, ale nie znamy jego imienia, nie wiemy, co robi w szkole. Możliwość integracji jest mało istotna, no bo przecież są              „uprzedzenia”: ty jesteś taka, ty trzymasz z tamtą.

Jesteśmy zbyt zajęci smatfonami, aby zobaczyć że zwykłe krótkie rozmowy są ważne i ciekawe. To są te chwile, dla których warto żyć, one kształtują naszą duszę. Jeśli trzymam w ręku smartfon i co chwilę na niego spoglądam podczas przebywania w gronie znajomych lub kolegów, to daję jasny przekaz: Telefon jest ważniejszy od was.

Mam takie dziwne spostrzeżenia, że chyba jest coś nie tak w naszym życiu. Kiedy byłem w kinie, wszyscy czekający na film utkwili nosy w internecie… czytają opinie o filmie, który zaraz się zacznie. W pizzerii dwoje młodych ludzi siedzi naprzeciwko siebie i nic nie mówi, tylko używa komunikatorów. Rozmowa zacznie się po 20 minutach od złożenia zamówienia pizzy. Kiedy ją już dostają, to jedzą i wtedy wypowiedzą może  dwa słowa… „była dobra”, potem znowu wracają do komunikatorów w swoich telefonach.

Teraz „polecę na grubo”. Czasami wydarza się coś nieprawdopodobnego, w dzisiejszych czsach porównywalnego do cudu, kiedy nie ma dostępu do wi-fi, Internetu lub brak jest zasięgu sieci telefonicznej. Wówczas rodzą się UWAGA: znajomości oraz przyjaźnie.

                                                        

Pytacie, dlaczego tak piszę. Ano dlatego, że najmilsze, najfajniejsze i najciekawsze to jest właśnie nasze życie, prawdziwe a nie to wirtualne. I tu nie będzie wykładu o tym uzależnieniu, że to dobre albo złe. Sami musicie do tego dojrzeć i zauważyć, że umyka Wam coś istotnego. Wszystko jest dla ludzi, ale korzystając z mediów, trzeba używać głowy.

Po trzecie:  Pewnie niektórzy westchną: "Przynudzasz gościu, nikogo to nie obchodzi". Wracam więc do tematu związanego z plecakiem, bo on odnosi się do stwierdzenia "życie jest piękne”.

Nasze życie można przyrównać do plecaka - dużego, obszernego, wytrzymałego, czyli z dobrego materiału. Nasze życie to ciągła podróż w różne strony świata, a tam nie udamy się z workiem na  buty czy reklamówką z „ biedry”. W plecaku możemy schować szkołę, środowisko kolegów i koleżanek, grup treningowych lub innych. Wrzucamy tam smutki, radości, miłości, zazdrość, rywalizacje, nieudane próby, kartkówki, małe oszustwa, kłamstwa i inne rzeczy... To wszystko składa się na duży plecak doświadczeń, który w przyszłości będzie decydował, w którą stronę pójść. Jest on potrzebny w domu, szkole, na studiach, pierwszej pracy oraz w zmienianiu pracy i dostosowaniu się do rynku pracy. Plecak pozwala tworzyć przyjaźnie, miłość i rodzinę.                                                                                                                                                                                                                                                    Mógłbym tak wymieniać wiele spraw, przypomnieć, jak ważne są te doświadczenia, nawet te najmniejsze, ale przypomniało mi się zdanie wypowiedziane przez wizjonera, jednego z ludzi, którzy zmienili świat - Steve`a Jobsa: Nie robi się planów dalej niż na rok, a to źle. Trzeba się zmusić do planowania, jakby miało się przed sobą jeszcze wiele lat życia.”

P.S.  Życie jest piękne, ale trzeba się spocić.